Онгон шаргал талын
Явган салхи чи
Үсээр минь наадаад завгүй
Орой үгүй тэнгэрийн
Дуншаа бороо чи
Мөрийг минь илбээд завгүй
Нүцгэн цагаан улиасны
Сүүлчийн навчис чи
Сэтгэлийг минь татаад завгүй
Цэлхэрсэн бүгээн өглөөний
Норсон болжмор
Харцыг минь татаад завгүй
Атгахан тархиндаа
Хүсэмжит ертөнцийг бүтээгээд
Би ч өөрөө завгүй
Өмнө минь борооны дусал унана
Уулын орой дээр цасны ширхэг цайрна
Нойтон модод
Навчсаа гөвхөө мартаад
Норсон мөчиртөө
Цасны тухай сануулна
Ай намар цаг чи
Сүүлчийн бороо
Анхны цаснаар
Сүүмгэр саарал
Өвлийн чимээг түгээлээ
Нэг өдөр би нисэж үгүйрхийг хүснэ
Нэрнээсээ өөр юу ч үгүй хоосон ниснэ
Үсээ хайчлаад дэлхий дээр үлдээнэ
Өд шиг хийсээд сарнин алга болно биз
Харанхуй, хана, хашлагыг
Далавчаараа зүсээд гарна
Гэмтсэн ч хагаагүй ээ би уйлахгүй
Гэрэл гэгээрүү одож байгаа юм чинь
Хувь тавьлан, хүүрнэсэн хэдэн шүлгээ
Хувьхай цагаан цаасан дээр
Дүрс болгон үлдээнэ
Тайлбаргүйгээр үлдэгсэд түүнийг харж
Тайлагдаагүй нэгэн ертөнцийн өнгө үнэртэй танилцаг
Нэг өдөр би
Нисэж үгүйрхийг хүснэ
АЛТАЙН ӨНДӨР УУЛСЫНХАА ХӨХ САЛХИНД АЛГАДУУЛЖ НЭГ САЙХАН СЭРГЭХ ЮМСАН.
ААВЫНХАА АЛТАН ГАЗАРТ ХӨЛ ХҮРГЭХГҮЙ МӨРГӨЖ СЭТГЭЛЭЭ ОНГОЙТОЛ НЭГ САЙХАН УЙЛАХ ЮМСАН
Тэнгэрийн хязгаар тэнгисийн ёроолоор
Нүдээ аниад, дуртай уйтгарт дуугаа аялаад
Зөвхөн ганцаархнаа, зүрхээ дараад зугаалах
Энэ ганцхан Миний мөрөөдөл...МИНИЙХ
Би л ингэж мөрөөдөж чаддаг
Мөрөөдөл биелсэн
Сэтгэл намайг хэнрүү дагуулна
Түүн дээр очоод, жижигхэн нүдээрээ цоо ширтээд
Зүрхээ, үгээ, инээдээ, нулимсаа, биеэ өгөх
Энэ ганцхан миний хүсэл...МИНИЙХ
Би л ингэж хүсэж чадна
Хүсэл биелсэн
Чимээгүйн ертөнцдөө бодолтойгоо янаглаад
Өөрийнхөө чихэнд ч биш, хэн нэгний үгэнд ч биш
Зөвхөн өөрийнхөөрөө нүцгэн үнэнд гуйлгачин болсон ч итгэж шүтэх
Энэ ганцхан миний бодол... МИНИЙХ
Би л ингэж бодож чадна
Бодол биел...
Бичлэг