БичлэгМөрийг минь илбээд
Онгон шаргал талын
Явган салхи чи
Үсээр минь наадаад завгүй
Орой үгүй тэнгэрийн
Дуншаа бороо чи
Мөрийг минь илбээд завгүй
Нүцгэн цагаан улиасны
Сүүлчийн навчис чи
Сэтгэлийг минь татаад завгүй
Цэлхэрсэн бүгээн өглөөний
Норсон болжмор
Харцыг минь татаад завгүй
Атгахан тархиндаа
Хүсэмжит ертөнцийг бүтээгээд
Би ч өөрөө завгүй
Бичсэн: ulaankaa | цаг: 21:05 |
Үгийн эвлүүлэг
Холбоос | email -ээр явуулах | Сэтгэгдэл(0) | Сэтгэгдэл бичих
Холбоос | email -ээр явуулах | Сэтгэгдэл(0) | Сэтгэгдэл бичих
Сэтгэгдэл:
Сэтгэгдэл бичих
