Хэзээ нэгэн цагт би ээж болно

Хэвлийдээ халуун амь бүтээнэ

     Бие болоод сэтгэлээ

     Хайраар сүлээд хуваана

     Бүтэн шөнийг хагаслаад

     Үрдээ өөрийгөө зориулна

Хэзээ нэгэн цагт би ээж болно

Хэлтэрч хагарсан сэтгэлээ

Бүтэн болгоод зөөллөнө

Элээний сүүдэр тусахгүй гэсэндээ

Зүрхэн дотроо шигтэгнэ

Эргэх амьдрал байдаг бол

Эжий заяанд л дахин төрнө

Хэзээ нэгэн цагт би ээж болно

Хэн ч бүтээж чадахгүй

Тийм хүмүүнийг урлана

Халуухан хошуунд нь дулаацна

Хамаг орчлонг өнгөтөөр харна


Хэзээ нэгэн цагт би ээж болно
Харыг зайлуулж цагааныг татана

Хүйтэн халууныг үл анзааран

Хорвоо ертөнцийг туулна

     Алтайн хөх уулсын дунд  “Цагаан өтөг” нэртэй дулаахан буудал бий. Тэр бол миний хорвоо ертөнцтэй холбогдсон анхны минь “унасан” газар.  Төрсөн буудал минь хаан суудал шиг л өнөөх л хэвээрээ өнө мөнхөд намайг хүлээж байдаг юм. Би азтай хүн шүү. Харин угаасан ус минь БОРОО. Намайг мэндлэх тэр үед ширүүн бороо орж байсан гэдэг. Тиймээс ч би бороонд дуртай.

Энэ биеийг минь тоссон  авралт хүн бол миний Хөгшин ээж. Тэрээр намайг  “Энэ Улаан хүн болох гэж өөрөө дурлаж ирээд зөнгөөрөө хүн болсон юм. Зөнгөөрөө л амьдраад явна” гэдэг байв.  Учир нь эхийнхээ хэвлийд шарлаад дутуу сайртай төрсөн ...

     Намайг гудамжаар явж байхад урд минь дунд сургуулийн ахлах ангийн сурагчид бололтой хоёр хүү ийн ярилцав. Насаар арай ах бололтой өндөр хүү их л маадгар шинжтэй өөрөөс намхан хүүгийн шилэн хүзүүн дээр нь гараа тавин алхах агаад “Эх орон гэж юу вэ?” гэж намхан хүүгээс асуулаа. Өнөөх хүү хариуд нь их л цовоо цоргиун дуугаар – “Эх орон гэж Богд уул” хэмээн шууд хариулав. Нөгөө маадгар хүү  бүр чанга дуугаар дахин – “Эх орон гэж юу вэ” хэмээн асуухад “Эх орон гэж эх орныг хэлнэ” гэж жижигхэн хүү хариулахдаа энэ удаа инээсэнгүй бөгөөд хүзүү нь нугдайсныг харахад маш чухал асуулт асуусан өндөр ...

Хүн баялгийг бүтээдэг үү?  Баялаг хүнийг бүтээдэг үү?

 Нэгэн европ танилаараа жишээ авъя. Тэр айлын ганц хүүхэд бөгөөд  маш сайн хөгжсөн эрдэм мэдлэг ухааны “уурхай”. Аль хэдийн баялаг бүтээж яваа, баялгаа үнэлүүлж чадсан “өндөр үнэтэй” нэгэн. Ха...