Таны сэтгэлд...
бичсэн: ulaankaa, 2015-12-02, 19:17
Үүлнээс би өөрийгөө олж харж чадахгүй Үүл гэдэг юу ч үгүй хоосон Үхэгсдийн ертөнцөд би өөрийгөө олж танихгүй Үхэл гэдэг бас л хоосон зүйл Өнөөдрөөс би маргаашийг дурандаж чадахгүй Маргааш гэдэг нь Магадгүй маргааш ирэхгүй байж мэдэх тоо Өөрөөсөө би юуг ч гээж чадахгүй Би гэдэг нь танихгүй нэгэн Бас намайг удирддаг ухаантай эрхтэн Үүл бол Ус, цас, бороо Бас амьдрал Үхэл бол Нулимас, гай, гавъяа Бас амьдрал Өнөөдөр бол Би чи хэн нэгэн Бас амьдрал ...
бичсэн: ulaankaa, 2015-11-23, 18:32
Бөртийх бараангүй цав цагаан цас... Бүгээн саарал тагтаа хаана буух вэ Үл ялиг бүлээн яндангийн хүрээг Өвгөн хэрээ аль хэдийн эзэгнэжээ Тавхайндаа юмтай хүн гэдэг амьтан Тав арав тав арав алхана Тэр амьтаны тавхайны мөр Тэнгэрээс унах цасанд Тэгсхийгээд л дарагдчихна Усыг тасалж Уулыг нураадаг энэ амьтан чинь Угтаа бол өчүүхэн төдий жижиг ажээ Бөртийх бараангүй цав цагаан цас... Бүгээн саарал тагтаа ч Цагаан болж хувирав Хүн гэдэг өнөөх амьтан харин Хөлөө бага багаар зөөсөөр Нуувчин дороо орж явчихав Төө хэр зайтай Тэр жижигхэн мөрийг нь Том ширхэгтэй цас баллан лавссаар л... ...
бичсэн: ulaankaa, 2015-11-23, 11:23
Хүн мод. Хүн хүнээсээ урган дэлгэрч, Хүн хүнээ үндэс болгон үлдээдэг. Хүн хүндээ шингэн, Хүн хүнээ услаж, Хүн хүнээрээ амьсгалдаг. Хүн хүнээ ороож, хүн хүнээ тойрон амьдардаг. Хүн хүнээ тасдаж, хүн хүнээ өгөрүүлж бас үрслүүлдэг. Амьдрал бол хүн моддын цэцэрлэг юм.
бичсэн: ulaankaa, 2015-11-11, 17:23
ААВ МИНЬ АМЬД Агь таана сайтай аргаамжааны газарт Морио уях гэж яваад л буцаж ирээгүй байгаа Тэгээд тэнд өвөөтэй уулзаад Тэн тэн ачаатай жингийн цуваа шиг Тэртээд одсон олон олон он жилд ууссан Амьдралынхаа агшин бүрийг.... Намайг хорвоод хэрхэн ирснийг Намхан бор толгодын дунд хэрхэн хөлд орсоныг Нэгд нэггүй хүүрнээд... Алаг уулсаа ороон Алтан нар хичнээн мандаж Хичнээн жаргаж байгааг ч Ажирах завгүй завилан суугаа ААВ МИНЬ АМЬД...
бичсэн: ulaankaa, 2015-11-03, 16:33
Гадаа бүрхэг байхад би дуртай Ганцхан ялаа бээрэн байхыг удаанаар харах би дуртай Олон хүнтэй уушийн газарруу Орь ганцаараа орж суугаад Ганцхан зүгт галзуу мэт ширтэн Гар гэж хөөтөл нь дотогшоогоо хөлчүүрхэх би дуртай Нар мандаж гэгээ ихэсэх тусам Ганцаардалдаа улам илүү шунаж Хөшгөө таг битүүлж харанхуйлаад Хөшсөн мэт өдөржин хөнжилдөө хэвтэх дуртай Дурлаж явсан хайрлаж явсан залуу Дурандах мэт өөдөөс ширтэн алхахад нь Нүдээ зөвхөн газарруу шигтгээд Нүүрэндээ баг зүүсэн карнавалын бүжигчин шиг Үг гээх байтугай харах ч хүсэлгүйгээр Өнгөрч одоод алсран одох би дуртай Таних танихгүй олон харцанд Тасдуулах м...
бичсэн: ulaankaa, 2015-10-29, 18:06
Зунгаарсан хуучирсан, шороо дарсан он цаг дээр Зуны, цэцэгсийн, борооны үнэр шингэсэн шаахай хэвтэнэ Он цагаа элээж дуусаагүй хаягдсан тэр шаахайны өсгийнөөс Одоо дахин хэзээ ч өндийхгүй тэрний сүнс чаргууцалдана Тамхины эхүүн үнэр , тасалгааны хөгцөрсөн хана л Одоо хажуунаас минь цагны зүү шиг түшин байхад Амьдрал чи намайг... Оргилуун хөөс нь цахарч дууссан Ааги нь гарсан бүлээн дарс шиг Асгарч урсгасаар Хуучирсан он цагийн хуйларсан тоос шиг дарах юм ...
бичсэн: ulaankaa, 2015-10-26, 18:07
Цонхны наадах түшлэгтэй сандал дээр Цоожтой зүрх сэтгэл шөнөжин гиюүрнэ Бороо цасных нь мэдэхгүй цонх даган Бодлыг угаах мэт урсах тэр усыг л гөлөрнө Тэнэмэл цагираган сар хар үүлэнд халхлагдаад Тэвчээргүй миний хүсэл энэ цонхонд дүүжлэгдээд Маргаашийг хүлээх мянган шөнийн гэсгээлтээс Манартлаа дарс шимж л ухаанаа умартан амьд гарна ...
бичсэн: ulaankaa, 2015-10-26, 17:01
Үзэгдээгүй өнгөрсөн Учирал байсан Өчигдөрөөс хэн ч Ширхэг үс ч олж чадахгүй Айгаагүй учрал, Алсгалаагүй уулзалтаас Салхинд хийсэж одсон Үгсийн үзүүрийг ч Хэн ч олж сонсохгүй Сайныг нь Өөртөө хамааруулж Зүрхээ сохлоогүй Саарыг нь тунгааж Өрцнөөсөө зулгаах Хүсэл ч төрөөгүй Зугатааж уруулаа Тэр нэгнээс нуугаагүй Зуурдхан учираад одох Хүсэл байсанд ч Гайхаагүй Хэний ч сэтгэлийг Ураагүй Зөрүүд Бас зөнгөөрөө Дурлал бас учрал байсан Хэнийг ч төгсгөлд Хөтлөж хүргээгүй Зоргоороо Бас тачаалд шатаад дууссан Бардамнал бас Бадамлал байсан Одоо харин надад Нүгэл тулгаад хэрэггүй Орноосоо сэгсэрч үргээгээд Оршуулгару...
бичсэн: ulaankaa, 2015-10-19, 17:31
Ирнэ чи надад ирнэ Ганцаардсан өдөр бүрийн минь тоогоор Одод шиг хязгааргүй Одод шиг мөнхөд хамт орших ханьсал тээсээр чи над дээр ирнэ Ирнэ чи над дээр ирнэ Мөрөөдсөн дүрслэл, зураглал, дүр төрхийг амилуулах гэж Үлгэрийн ханхүүгийн дүрээр, үхэшгүй баатарын дүрээр, Үгүй болохгүй бас хаяж орхихгүй Мөнхийн бат уул, цайз, урлагийн хан тэнгэрийн дүрээр чи над дээр ирнэ Ирнэ чи над дээр ирнэ Инээгээгүй мөч бүрийн минь хорыг гаргах гэж Мөнхийн ус шиг хайрыг зүрхэндээ хундагалан Мөнгөн цагаан сар шиг гэрэл гэгээ үүрсээр Анх удаа мандаад дахиж хэзээ ч жаргахгүй Алтан нарыг сэтгэлдээ мандуулсаар Тэнгэрт б...
бичсэн: ulaankaa, 2015-10-14, 12:25
VIDEO Байна уу гэж битгий асуу Өөрөө би байгаа ч Өр дотор минь хэн ч байхгүй Өмнө байсан шигээ Хэний ч төлөө оршихгүй Намайг үгүй хийсэн Намрын навчистай хамт хийсгэсэн Анхны цасны сургаар Сүүлчийн бороо шиг урсгасан Ахин хэн ч намайг Намар шиг гундахыг намар хатахыг Намар шиг хийсэхийг Намар шиг хоосрохыг харахгүй Амьд уу гэж битгий асуу Амьсгал минь Хэний ч төлөө биш болосон болохоор Ахиж өөдөөс минь Хэн ч ширтээд Би амилахгүй ...